Archwium > Numer 466 (06/2012) > Jak kochasz swoje dziecko? > DZIECI I RYBY GŁOSU NIE MAJĄ

DZIECI I RYBY GŁOSU NIE MAJĄ
Istotą wychowania nie jest to, by dziecko zachowywało się dokładnie tak, jak chce rodzic, ale by było samodzielne, niezależne, potrafiło sobie radzić w trudnych sytuacjach, dokonywać mądrych wyborów.

FOT. STANISŁAW NOWAK OP


Dziecko jest podmiotem od samego początku swojego życia – wtedy, kiedy całkowicie jest zależne od swoich rodziców w realizacji własnych potrzeb, jak i później, gdy jest starsze, dojrzalsze, samodzielne. Co jednak sprawia, że niektórym dzieciom ta podmiotowość jest odbierana lub znacznie ograniczana? Dlaczego część rodziców i opiekunów zupełnie nie liczy się ze zdaniem dziecka, nie przyznaje mu prawa do posiadania własnej opinii, dokonywania nawet drobnych wyborów? Dlaczego wielu ludzi powtarza, a co gorsza w pełni podziela opinię, że „dzieci i ryby głosu nie mają”?

Czym jest podmiotowość?

Elementami podmiotowości są niezależność, indywidualność, poczucie sprawstwa, wolność wyboru. Podmiotowe traktowanie to z kolei poszanowanie autonomii, niezależności i godności drugiego człowieka. To właśnie podmiotowe traktowanie, zwłaszcza ze strony osób znaczących, sprzyja rozwijaniu się i umacnianiu poczucia naszej podmiotowości.

Rozwój człowieka to proces osiągania przez niego coraz większej niezależności, autonomii, samodzielności, dojrzałości. W pierwszych miesiącach życia dziecko funkcjonuje w ścisłej jedności ze swoimi rodzicami, zwłaszcza z matką, o czym świadczyć może to, że mimo ogromnego postępu techniki i rozwoju nauk medycznych bardzo trudno utrzymać przy życiu dzieci urodzone przed 24. tygodniem ciąży – organizm matki jest dla nich zdecydowanie najlepszym środowiskiem rozwoju. Po narodzinach możliwość dalszego przeżycia oraz rozwoju zależy od fizycznej i psychicznej obecności, jakości opieki i trafnego zaspokajania potrzeb małego człowieka przez jego opiekunó (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Karolina Appelt - ur. 1976, psycholog. Pracuje w Zakładzie Psychologii Socjalizacji i Wspomagania Rozwoju w Instytucie Psychologii UAM w Poznaniu. Wspólnie z mężem wychowuje trzech synów i córkę. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

O powołaniu chrześcijan

okladka

Wymyśleć siebie na nowo

okladka

Medytacje na temat modlitwy


komentarze



Facebook